Spider (2002)

The only thing worse than losing your mind... is finding it again.

Cleg ailesinin oğlu, adını bilmediğimiz, annesinin sürekli olarak “örümcek” lakabıyla seslendiği Bay Cleg çocukluğundan beri psikolojik bir buhran yaşamaktadır. Akıl hastanesinden ayrılıp, evden bozma bir otele yerleştiğinde aklının oynadığı oyunlar sonucunda hafızasından silinen anıları canlandırmak için sancılı bir mücadeleye girişir. Yaşadığı çocukluk travmalarını hayali olarak yeniden kuran ve onları izleyerek bir örümcek gibi beyninin tüm noktalarına ağ ören Spider bu ağır yükün altından kalkabilecek midir? Patrick McGrath’ın aynı isimli romanından uyarladığı Spider, Cronenberg yönetmenliğinde ağır ve Kafkaesk bir atmosfer sunuyor. Film Oedipus Kompleksi, varoluşsal sorunlar ve aklın sınırları hakkında birçok detay verirken, aynı zamanda erkeklik psikolojisinin yıkılışına dair gizemli bir yolculuğa çıkarıyor. Başkalaşan insan figürüne sadık kalan Cronenberg, özellikle Ralph Fiennes’in huzursuz performansının yardımıyla başarılı bir karakter çözümlemesine imza atıyor.